Adele rules!

21

Als enorm groot fan had ik afgelopen zaterdag meteen het nieuwe album van de briljante Adele gedownload. Anders dan 19 maar ook weer niet. Ik ben compleet verslaafd aan het nieuwe album en kan niet stoppen met luisteren.

Welk nummer nu precies favoriet is weet ik nog niet maar ik vind Lovesong wel heel erg mooi, goede cover. Don’t you remember vind ik geweldig maar ook  Set fire on the rain is heel fijn. Ach, dat hele album is gewoon geweldig!

Toen ik Adele vrijdag bij The Voice of Holland zag kon ik, net als vele andere, alleen maar denke,n laat Adele maar winnen. Dat en ik vroeg me ook af waarom mensen de 4 finalisten toch in hemelsnaam goed vonden. Nou ja,  niet helemaal fair om ze met Adele te vergelijken. Adele heeft mij immers ooit tot tranen toe geroerd tijdens North Sea Jazz. Kim en Ben hebben dat niet gedaan. Wel vond ik Kim goed, zeker vergeleken met Tattoo, Good Gold Scary Teeth Bennie. Laat ik verder maar niet over een kansloze talantenjacht TVOH gaan bloggen want dat is inmiddels verleden tijd en daar wil ik de komende jaren tijd niet meer aan denken.

Terug dus naar Adele en haar geweldige nieuwe album 21. Als je het album nog niet hebt en je houdt van haar muziek zou ik zeggen downloaden of kopen en grijsdraaien!

De Dolly Dots coupe terug van weggeweest?

Ooit mijn grote idolen

Dus dan ga je naar North Sea Jazz om van de muziek te genieten maar ondertussen geniet je stiekem ook van de mensen. Nou ja, genieten… Eigenlijk is het gewoon ordinair aapjes kijken, mensen kijken. Wie lopen er rond, wat hebben ze aan, hoe zijn ze met hun partner, hoe zit hun haar. Hoe zit hun haar?

De eerste semi-verbazing was tijdens het optreden van Buddy Guy. Ineens liep een dame voorbij met een soort poedel op haar hoofd. Op de een of andere manier moest ik onmiddellijk aan de Dolly Dots denken, mijn grote idolen uit de jaren ’80, maar dan net niet. In eerste instantie wilde ik nog heel enthousiast tegen de Cookster, mijn partner in crime op NSJ, roepen: hey een Dolly Dot maar toen ik de achterkant van het haar zag was ik in total shock. Op haar hoofd zat een blonde, gepermanente poedel en achter had ze zwart gepermanent haar dat los hing. Ik hou niet van de blond/zwart combi. Ik heb nog nooit gezien dat dat mooi staat bij iemand en dan ook nog in combinatie met zo’n jaren ’80 permanent… Het moet niet gekker worden..

Ik dacht eerst nog even dat ze misschien de excentrieke vriendin was van een of andere ouwe rukker rocker maar nee dat was ze dus niet.

Vervolgens zag ik ineens nog 3 andere dames met een jaren ’80 permanent, weliswaar niet zo extreem als de excentrieke dame maar toch… Fout is fout!

Dus toen ik vanochtend op de stoel van de kapper zat dacht ik dat ik een grapje maakte toen ik riep: wist je dat het jaren ’80 permanentje a la de Dolly Dots weer hip is. De kapper schudde teleurgesteld zijn hoofd en zei: ik weet het, ik weet….

Het idee dat de slechte permanenten weer terug in de mode komen beangstigd mij. Ik hou heel erg van de Eighties maar niet daarvan. Ik heb mijn grenzen… Waar moet dit heen met de wereld?

North Sea Jazz 2010

North Sea Jazz 2010

Zondag op North Sea Jazz

Stevie Wonder @ North Sea Jazz

Goed, we hebben dus gisteren de WK-finale verloren. Jammer de pammer. Nee, ik vind het oprecht jammer maar er komen weer nieuwe rondes, nieuwe kansen. Ik ben nog steeds van mening dat we ooit de wereldbeker zullen winnen dus no worries.

Anyway, na het zien van die vreselijke wedstrijd gister, ja ik vond het een vreselijke wedstrijd met dank aan Webb, was het tijd voor een feestje. Een feestje? Een feestje!

Aangezien ik de finale tegen Spanje op North Sea Jazz had gekeken  met duizenden andere in het oranje gehulde muziekliefhebbers, was er nog tijd, ruimte en plek voor een feestje. Een feestje met niemand minder dan de legendarische Stevie Wonder. Al maanden keek ik uit naar North Sea Jazz omdat ik deze man zo graag eens live wilde zien en gisteren was het dus zover.

Hij was wat mij betreft elke cent waard en zelfs het verlies van Oranje kon me niet meer deren. Wat een man, wat een optreden. Hits als Signed, Sealed, Deliverd I’m Yours, My Cherie Amour, I Just Called To Say I Love You, Superstition en nog veel meer hits kwamen voorbij. Het dak ging eraf in Ahoy en je zag iedereen zichtbaar genieten.

Vooraf gingen de geruchten dat Prince als special guest met Stevie Wonder zou optreden maar dit was helaas een vals gerucht, nou ja, helaas.. Ik heb Prince geen moment gemist. Stevie Wonder gaf een prachtige show weg, eerde en passant nog even Michael Jackson met zijn nummer Human Nature en bedankte Quincy Jones  voor zijn fantsatische werk als producer. Daarnaasliet Stevie Wonder nog even tegen oorlogen te zijn en dat we allemaal gelijkkzij n en ons en we elkaar met respect moeten behandelen. Ja, hij had een boodschap maar wel een mooie boodschap.

De dag was sowieso al goed begonnen met een optreden van Buddy Guy, één van de beste gitaristen ter wereld. De man is al 73 maar wat een stem, wat een geluid, wat een artiest en  wat een show. Hij verdient respect, heel veel respect. Tijdens zijn optreden liep Buddy Guy al gitaar spelend de zaal in om ons te verblijden met een soort privé concertje. Geweldig! Als afsluiter zong hij eenummer van zijn gelijknamige album, Skin Deep. Kippenvel! Fantastisch! Als je hem ooit live kan zien..GAAN! DOEN!

North Sea Jazz was ook dit jaar weer geweldig. Ik vond overigens het optreden van Joss Sone matig. Mooie stem maar ze kon mij niet bekoren. Ik was dan ook verbaasd hoeveel publiek ze trok maar van de anderse kant ze commercieel, ietwat poppie dus ja, dat trekt een hoop volk.

Voor mij waren in ieder geval de hoogtepunten Buddy Guy en Stevie Wonder.

 North Sea Jazz, tot volgend jaar!

Vandaag is DE DAG! Hup Holland Hup!

Vandaag is het de Dag, de grote dag. Vandaag speelt Nederland weer voor het eerst sinds 1978 een WK-finale. Vanavond rond half 11 weten we of Nederland heeft gewonnen van Spanje. Het kan, Nederland kan winnen als ze maar gefocust blijven, uiteraard maakt Spanje ook kans maar als Nederlandse ben ik toch echt voor Nederland dus ik roep nu nog maar even Hup Holland Hup!

Vanmiddag reis ik af naar Rotterdam om daar te genieten van heerlijke jazz muziek en lekker eten. Yes, ik ga weer naar North Sea Jazz. Dit jaar ga ik vooral voor Stevie Wonder want wat een held is dat. En, heel misschien geeft Prince en gastoptreden. Let’s hope so.

Dus ja, mijn dag kan eigenlijk niet stuk, livemuziek, WK-finale die gewoon op grote schermen op NSJ wordt uitgezonden en Stevie Wonder. Ik zeg win/win. Wint Nederland dan is het met Stevie Wonder extra feest, verliest Nederland dan vrolijkt Stevie mij op.

HUP HOLLAND HUP

Vanavond om 20.30 speelt Nederland tegen Spanje de finale. De volgen op Nederland 1 en op heel veel grote schermen en in kroegen en uiteraard op NSJ in de Nijl. Enjoy!