Een onterecht feestje voor Oranje
Een allerlaatste blogje over het WK. Ik beloof echt dat dit de allerlaatste is en dan gaan we echt weer back to normal. Dus vandaag is de huldiging van het Nederlands elftal en dat snap ik toch niet helemaal.
De ploeg, Oranje, onze jongens, hebben het prima gedaan maar ze zijn tweede geworden, ze hebben de finale wedstrijd verloren, niet gewonnen maar verloren! Joehoe, lieve mensen, v-e-r-l-o-r-e-n!
Natuurlijk, het is al een hele prestatie om in de finale te komen zeker gezien het feit dat Nederland in 1978 voor het laatst een WK-finale speelde maar toch… Nederland heeft verloren.
In mijn beleving gaat het bij voetbal en eigenlijk bij alle sporten maar om 1 ding en dat is winnen. Nou ja, er is natuurlijk nog zoiets als meedoen is belangrijker dan winnen maar in topsport zie ik dat toch een beetje anders. In de topsport is winnen volgens mij het belangrijkste want als je dat niet voor ogen hebt kan je net zo goed op kantoor gaan werken. Natuurlijk blijft meedoen en plezier hebben erg belangrijk maar in het voetbal gaat zoveel geld om dat de focus toch op winnen zou moeten liggen.
Nu lag de focus van Oranje ook op winnen, wat ze toch het hele WK erg goed af ging. Tot de finale was Nederland ongeslagen. Mooie prestatie maar toch…
Voetbal is voor mij 2 teams die tegen elkaar speelt, 1 team wint de ander verliest. Wie herinnert zich volgend jaar nog wie er tweede is geworden, wie een zilveren of bronzen medaille heeft gewonnen? Het is niet boeiend, de winnaar is interessant.
Nee, wat mij betreft verdienen ze niet zo’n uitbundig feest. Goed gedaan, ik ben trots op ze en prima dat ze de koningin even een handje schudden maar dit? Wat als ze over 4 jaar wel winnen wat dan? Wat moet je dan als land nog organiseren? Waarom wil je als verliezend finalist zo’n onthaal?
Waarom kreeg Richard Krajicek niet zo’n tocht door de grachten toen hij Wimbeldon won, of Ellen van Langen toen zij goud won op de Olympische Spelen. Waar zijn dan de tochtjes?
Ik snap dat voetbal de grootste sport is bij ons en het is ook één van mijn favoriete sporten om naar te kijken dus ik begrijp zo’n feest wel maar alsjeblieft wel als er iets te vieren valt.
Laten we wel zijn, die finale was alles behalve een feestje waardig. Zeker niet met de overtredingen van sommige van onze jongens! Shame on you!






Recente reacties