The beauty of vintage

Vintage in NYC

Wat ik zo leuk vond in New York maar wat ik ook wel in andere steden zie zoals Kopenhagen is de eigen stijl die de vrouwen hebben. Ze mixen en matchen 2^e hands met nieuw, design met retail. Dit gebeurt in Nederland natuurlijk ook wel  maar ik kreeg in NYC de indruk dat als je echt hip wilde zijn je zorgde dat je je onderscheidde van de massa. Hier lijkt het vaak dat als je hip wil zijn je zorgt dat je de laatste mode draagt, uiteraard mag je daar je eigen twist aan geven zij het bescheiden. Ik denk dat ik mezelf daar ook schuldig aan maak en eigenlijk is dat vreselijk saai. Natuurlijk ontwikkel je een eigen stijl en draag je kleren die jezelf mooi vind of je mooi staan maar persoonlijk vind ik mezelf niet super onderscheidend en ken ik weinig mensen die dat echt zijn. Dit houdt niet in dat mijn vriendinnen of ik er niet leuk uitzien of niet goed gekleed gaan integendeel maar dat extraatje, dat scherpe wat ik in New York bijvoorbeeld veel zag ontbreekt hier vaak. Het sprak mij enorm aan en inspireerde mij. Niet alleen op gebied van mode maar ook op andere gebieden. De stad ademt creativiteit uit en het is dan ook niet raar dat artiesten en kunstenaars zich daar vestigen. Het hergebruiken van kleding heeft me nog nooit zo aangesproken als in Austin en New York.
Zoals ik al eerder schreef ben ik nooit zo’n fan geweest van vintage en al helemaal In Nederland niet. Sterker nog ik vind vintage kleding in Nederland vaak wat viezig  met vlekken of zoompjes die er uit zijn en als een stuk er wel goed uitziet is het gewoon duur. Tja, dan koop ik liever iets nieuws. Wat mij opviel in New York maar ook in Austin is dat daar de 2^e hands winkels prachtige kleding aanbieden die er goed uitziet tegen een zacht prijsje. Wat niet snel verkocht wordt gaat in de uitverkoop. Wat een verschil met Nederland waar de vintage winkels gewoon goed willen verdienen en merkkleding ongeacht de staat van het kledingstuk. Uiteraard zijn er genoeg mensen die voor een vintage Chanel, een Marc Jacobs of een Alexander McQeen grof geld neertellen ongeacht de staat van het kledingstuk maar voor mij is de lol er vanaf en waarom zou ik design kleding kopen die afgedragen is en die ik dus nooit aantrek. Dat kledingstuk heeft dan toch geen waarde meer.

Anyway het recyclen en delen van je kleding heeft wel iets. Toen ik in New York in een vintage winkel stond bedacht ik me hoe geweldig het is dat vrouwen hun kleren doorgeven aan andere vrouwen. Dat ze hun designer kleding die ze wellicht al 10 jaar niet gedragen hebben naar een 2^e hands winkel brengen zodat andere vrouwen er weer plezier aan beleven. Zoals ik met mijn YSL jurk. En hoe geweldig dat zo’n winkel er niet belachelijk veel geld voor vraagt maar er een leuk prijskaartje aanhangt zodat de kleding snel rouleert en ze elke week weer een andere collectie hebben.

Tja, in oa. New York, Austin en San Francisco is bewust leven hip. Dat houdt niet alleen in gezond eten maar ook recyclen. Geweldig toch!

Dag New York, hallo Yves Saint Laurent

Meetpacking District vanaf de Highline

Oh wat gaat de tijd snel. Inmiddels ben ik alweer een dag terug in Nederland en door gebrek aan wi-fi kon ik niet eerder bloggen. Excuus, excuus, excuus.
Na een week Texas vertrok ik voor een bliksembezoek naar the city that never sleeps, New York. Na het relatief rustige Texas kwam ik in het levendige New York City terecht. Manhattan bruiste van de energie en Yellow Cabs reden af en aan. Niks geen mensen die gezapig voor de buis hingen, nee de straten waren gevuld met mensen die gingen borrelen of nog ergens een hapje gingen doen. Kortom 1 grote gezelligheid.
Mijn hotel lag midden in het hippe West Village en om de hoek bevonden zich de winkels van oa Stella McCartney, Alexander McQueen, Diane von Furstenberg en Matthew Williamson en de een had nog een mooiere etalage dan de ander. Ik werd er helemaal blij van en daarnaast was het weer ook fantastisch.

Aangezien dit mijn tweede keer in New York was en mijn eerste keer alleen besloot ik dit keer om andere delen van New York te verkennen. Dit keer wilde ik me wat meer op het winkelen richten en het verkennen van de West Village en Soho. Ik had ook maar 2,5 dag dus veel tijd om alles te bezichtigen had ik niet. De musea liet ik links liggen, te mooi weer en al eens gezien en the Emipere State Building beklimmen moet wachten tot een volgende keer. Ground Zero heb ik wel met een bezoek vereerd vooral uit nieuwsgierigheid, de vorige keer dat ik in NYC was  stonden de torens er namelijk nog. Het was een indrukwekkende bouwput. Een dag later kwam ik door een kleine vergissing toch nog op Time Square terecht. Aangezien Time Square zo New Yorks is was dat ook geen ramp, hoewel… Na 10 minuten toeristisch Time Square verlangde ik hevig naar het relaxte West Village. Dus zodra ik een metro station zag vluchtte ik die in om vervolgens richting Meetpacking District te gaan en om mezelf op een terrasje en drankje te trakteren. Pffft, rust.

Op aanraden van vriendin C.  bracht ik op mijn laatste dag een bezoek aan Second Time Around, één van de vele vintage winkels die New York rijk is. De winkel hing vol met leuke shirtjes,  broeken, jurken en rokjes. Onmiddellijk viel mijn oog op een rokje van Free People. Zo schattig, hop die was van mij. Nog een laatste rondje door de winkel en waar valt mijn oog op..? Een prachtige rode jurk van Yves Saint Laurent. En in mijn maat! Hahaaa, passuh! Met jurk en rokje ga ik de paskamer in. Snel pas ik het rokje, die past perfect en ziet er leuk uit. Goed rokje voor in de zomer. Nu de jurk. Spannend! Zal de jurk passen en zal die me staat. Oei hij is te klein, nee toch niet of wel? Neeeee, de jurk zit als gegoten! Wauw! Cool! De jurk is een echte eigthies jurk in het rood en ik vind m geweldig. Wel duur maar ach het is een echte YSL. Ik besluit het rokje niet te doen. Met pijn in  mijn hart overhandig ik het rokje aan de verkoopster maar wat blijkt… Ik krijg 50% korting op de jurk. In dat geval kan ik zowel het rokje als de jurk kopen! Jippie! Dolgelukkig verlaat ik de zaak, een fantastische jurk en een zomers rokje rijker.

Mijn reis naar Amerika is geslaagd niet alleen vanwege de geweldige kleding en schoenen, de zon en New York maar ook omdat ik een week lang in het gezelschap verkeerde van een lieve vriendin!

Bedankt C!

Ieuw, een roll on foundation….

De betreffende 'ieuw' foundation

Heb je die reclame gezien van L’Oreal Paris? Die met Eva Longoria en Evangeline Lily? Die voor de L’ Oreal True Match Roll On Foundation. Niks mis met de reclame of zo maar, ieuw!

Ik bedoel, ieuw, die roller. Dat wordt toch onwijs ranzig! Die roller dat blijft toch niet schoon als je die over je gezicht rolt. Gevolg, je poriën raken verstopt. En als dat gebeurt heb je niet meer zo’n mooie huid en heb je nog meer foundation nodig wat natuurlijk niet echt werkt. Dit werkt voor L’Oreal uiteraard uitstekend.
Aha, je zou de roller misschien kunnen wassen maar is dat bevorderlijk? Ik bedoel blijft die roller daar mooi van of gaat ie dan bijvoorbeeld pluizen?
Nou ja, dat ga ik in ieder geval niet proberen. Het lijkt mij namelijk helemaal niks!

En nog iets over die roller. HALLO! Ik ben geen muurtje dat je gaat plamuren. Nee, ik heb een gezicht, een huid die om goede verzorging vraagt en niet om een roller die ranzig wordt.

Daar komt natuurlijk nog bij dat ik natuurlijk nooit een foundation van L’ Oreal zou kopen. Dat vind ik namelijk te min voor mijn tere huidje. Nee, daar komen alleen foundations op van Chanel, YSL of Dior.
Je kunt je natuurlijk afvragen of er daadwerkelijk een kwaliteitsverschil is maar dat doe ik uiteraard niet. Ik ga er gewoon vanuit dat dat zo is. Nou ja, en ik ben gewoon een Chanel meisje.

Al met al is de L’Oreal Paris True Match Roll On Foundation voor mij een no go!

Bijna de B-day girl

Kom maar door met die Chanel tas

Mijn verjaardag komt met rasse schreden dichterbij. Worden we weer een jaartje ouder maar is ook weer reden voor mensen om mij cadeautjes te geven, tenminste dat hoop ik…. Helaas zijn er cadeaus waar ik nu toch al een hele tijd op wacht. Voor de mensen die nog niet weten wat ze voor me moeten kopen of die vergeten zijn hoe mijn droomlijstje eruit ziet bij deze.

Mijn droomlijst:

- Een Valentino jurk   I ♥ Valentino
- Een Chanel mantelpakje   ” Fashion fades, only style remains the same.” Coco Chanel
- Een Volvo C30   ” Love life”
- Een Smeg koelkast gevuld met bubbels   La dolce vita
- Een Chanel tas   “a girl should be two things: classy and fabulous” Coco Chanel
- Een vakantie naar op Maldiven   ” ….true blue, baby, I love you” Madonna, True Blue
- Een diamanten ring   “diamonds are a girl’s best friend.” Marilyn Monroe
- Een Apple MacBook   een appeltje voor de dorst
- Een dagje onbeperkt, gratig  shoppen in winkel/warenhuis en stad naar keuze   wat wil een meisje nog meer
- Een echte, mooie bontjas   I know, I know bont is fout maar zoooo mooi

Niet zozeer mijn droomlijst maar je doet me er wel een plezier mee:
- Boeken
- Make up, wel Chanel, Dior of YSL
- Muziek
- Die paarse suede over-the-knee-laarzen, nog altijd verliefd
- Citytrip, stad naar eigen keuze
- Avondje uit, hapje eten, borrel, dansje
- Money, money, money
- En andere orginele maar mooie cadeaus.

Kom maar door verjaardag. Ik ben er klaar voor!

 

Bekentenis: Ik ben verslaafd aan make up

Chanel les 4 Ombres

Zoals wellicht al duidelijk was ben ik dus dol op make up. Als klein meisje keek ik al met open mond naar de make up van mijn moeder en vroeg ik dagelijks of ik ook wat make up op mocht. Dat mocht uiteraard niet, ik was 3 of 4… Ik vermoed dat deze dagelijkse vraag een kwelling voor mijn moeder geweest moet zijn. Sorry mam!

Toen ik een jaar of 12 was kocht ik mijn eerste make up. Geen idee van welk merk. Miss Helen wellicht of Ellen Beatrix… De kleur van mijn eerste mascara, turquoise van mijn eerste oogschaduw,  5 verschillende tinten turquoise en 1 witte. Met de kleuren op mijn ogen en bijpassende turquoise outfit ging ik naar school, het waren de jaren ’80. Daar was ik het eerste en enige meisje dat zich opmaakte. Oh, wat voelde ik me volwassen…
Gelukkig is in de loop der jaren mijn make up smaak sterk verbeterd en kies ik tegenwoordig zelden voor Miss Helen nagellakjes uitgezonderd, of Ellen Beatrix.

Tegenwoordig ben ik meer van de Chanel, Dior en YSL. Uiteraard heb ik ook mijn Clinique periode gehad maar die was van zeer korte duur.
Toen ik eenmaal de Chanel oogschaduw kocht was ik om. Ik ben dol op hun oogschaduw die je mat en metallic kan gebruiken. Volgens sommige blijft de Chanel oogschaduw niet lang zitten maar die ervaring heb ik niet en bovendien sinds wanneer is make up bijwerken een straf? Ook de lipgloss, lippenstift vind ik fijn van Chanel. Tja en sommige dingen vind ik gewoon heel mooi zoals de Rouge Noir nagellak. Van YSL gebruik ik altijd de Touche Eclat en van Dior wat ik op dat moment mooi vind, nu een zwart kohlpotlood.

Qua kleur heb ik tegenwoordig meer verschillende kleuren in het assortiment van naturel tinten tot dramatische tinten. Als ik maar kan afwisselen en mijn make up aan mijn bui en aan het event kan aanpassen.
De laatste tijd ben ik ook weer van de nagellakjes. O.P.I. vind ik een fijn merk met mooie kleuren maar zoals eerder gemeld vind ik de Rouge Noir en straks de Jade van Chanel ook erg mooi.

Lippenstift vind ik ook mooi, vooral rode maar die draag ik zelf eigenlijk zelden. Rode lippenstift wordt in Nederland sowieso niet veel gedragen door vrouwen maar ik vind het super vrouwelijk staan.

Ach ja, make up… Ik word er heel blij en gelukkig van!